De laatste dag in Huacacina was heerlijk rustig. We hebben de gehele dag aan het zwembad gelegen. Aan het einde van de dag zijn we in beweging gekomen door de zandheuvel te beklimmen die een geweldig uitzicht bood over de woestijn. We hebben daar heel romantisch de zon zien ondergaan. xb4s-Avonds zijn we weer in hetzelfde restaurant gaan eten als de dag ervoor, omdat de vis daar zeer goed was. Die avond hebben we een Peruviaanse specialiteit gegeten, koude (en rauwe) vis. Heel erg lekker!

Nadat ik de volgende ochtend de twee lekkerste gebakken eieren uit mijn leven gegeten had (geen grap) namen wij om 10.00 uur de bus (de naam x93busx94 eigenlijk niet waardig, laat ik het erop houden dat dat ding vooruit kwam) naar Paracas (ligt dichtbij Pisco, een stad die twee jaar geleden voor een groot gedeelte is verwoest door een aardbeving), waar wij in het begin van de middag arriveerden. Het was wel een hobbelige rit doordat de stad Pisco geen geplaveide wegen meer heeft als gevolg van genoemde aardbeving. Daarnaast leidde de tocht langs duizenden hutjes van bamboe en karton waar de mensen nu in leven. Het oogde allemaal bijzonder treurig.

Na een leuk hostel gevonden te hebben, zijn we gaan lunchen aan de kust. Het is eigenlijk een lange straat langs de kust met daaraan gelegen verschillende hotels en hostels. De kust is hier heel erg mooi. Enorm veel vogels. Zo vliegen de pelikanen je letterlijk om de oren. Die middag hebben we een mooie wandeling gemaakt naar het laatste hotel dat daar aan de kust ligt (ongeveer een wandeling van een uur), het Hilton Hotel. Aan het einde van de middag zaten we op ons balkon, met twee biertjes en een zak chips in onze handen, uit te kijken over de zee en de ondergaande zon. xb4s-Avonds uiteraard vis gegeten. Ik heb een zeespin gegeten en Caro een gekookte vis. Kost hier weer drie keer niks (hotel 6 euro, eten ongeveer 3 euro).

We zijn op tijd naar bed gegaan, omdat we de volgende dag om 08.00 uur klaar moesten staan voor een tour naar een eiland en een bezoek aan het nationaal park. Helaas was de wind te sterk, zodat de boten niet mochten uitvaren. De tocht naar het eiland ging dus aan onze neus voorbij. Aan het einde van de ochtend zijn we wel met een bus naar het park gereden waar wij een hele mooie rotskust hebben gezien met duizenden vogels. Hele grote roofvogels (in de zomer vliegen hier ook condors en zwemmen er walvissen) gezien en onder meer flamingoxb4s. We lunchten ook aan de kust aan een baai waar we uiteraard weer vis hebben gegeten. Het is een heel mooi park, echt een rauwe en ruwe kustlijn met dus heel veel vogels.

Toen wij eenmaal terug bij ons hostel waren, hebben we (voor zover mogelijk) onze nette kleren aangedaan en zijn we langs de kustlijn naar het Hilton Hotel gelopen waar wij gingen eten. Voor Peruviaanse begrippen hebben we daar een fortuin uitgegeven aan eten en drinken (eerste gang schelpdieren, tweede gang zeebaars, derde gang chocolade en uiteraard goede wijn). We hadden de hele avond persoonlijke bediening hetgeen het allemaal nog iets feestelijker maakte. En het uitzicht over de zee en x96 daar is xb4ie weer x96 de ondergaande zon maakte het feest compleet. Na vijf uur zeer luxieus getafeld te hebben bestelden we een taxi. En toen bleek opeens dat dat onmogelijk was. Geen taxi zou op dat uur nog onze kant opkomen. En daar zaten we dan… Gelukkig ging de klusjesman van het Hilton naar huis en konden we meerijden in een te brakke auto! Dat ding rammelde aan alle kanten. Echt heel geestig om zo mooi en lekker te hebben gegeten en dan staat op de oprit zoxb4n rammelbak op je te wachten.

En nu zijn wij alweer in Lima. Om de boel mooi af te sluiten verblijven we in een heel mooi en luxe hotel. We genieten nog even volop. Nu de reis er zo goed als op zit, volgt nog een korte terugblik. Caro en ik hebben overigens een xb4top-zesxb4 opgesteld van landen die wij heel erg graag willen zien en ik kan dan ook niet wachten die lijst xb4af te gaan werkenxb4!

Mooiste stad? Buenos Aires. Lekker eten (understatement van het jaar) en genoeg mooie plekken te zien om minstens drie dagen te vullen. Salta en Sucre staan overigens op een gedeelde tweede plek. Beide steden zijn heel erg mooi met weidse pleinen en koloniale huizen. Maar een reis naar Zuid-Amerika maak je niet voor de steden, maar voor de natuur. De zoutvlaktes waren echt adembenemend mooi. Echt zo mooi… En Machu Picchu is ondanks het massatoerisme gewoon een xb4must-seexb4. En dan heb ik het dus alleen nog maar over de natuur! Dit waren wel meteen de highlights van mijn trip. De woestijn van Huacacina vond ik overigens ook echt waanzinnig mooi. Nog nooit zo iets gezien, wat het alleen maar extra bijzonder maakte. Maar het echte hoogtepunt (en de rode draad van mijn reis) was toch het eten dat wij tot ons hebben genomen. Alhoewel de keuken niet zo culinair is als in Azie, heb ik toch echt heer-lijk gegeten. Vis, vlees, soepen (in Bolivia vooral), salades, brood, eieren… Caro en ik hebben echt genoten.

Ik prijs mijzelf weer zeer gelukkig en dankbaar dat ik weer zo een mooie reis heb mogen maken. Wat biedt de wereld toch mooie plekken en wat is het goed om deze plekken te (mogen) bezoeken. Ik ben echt een gezegend mens. Ik heb de afgelopen vier weken niet of nauwelijks aan de tsumani gedacht, wat op zich wel bijzonder is. Ik merk wel dat ik wat angstiger ben geworden. Zo beeld ik mij vaak in wat er allemaal mis kan gaan als ik weer een bus, vliegtuig of boot in stap. Ik denk dat ik wat dat betreft toch een tikkie heb overgehouden aan de gebeurtenissen in 2004. Maar ja, ook in dit opzicht ben ik een gezegend mens dat ik dit er slechts aan heb overgehouden terwijl zoveel mensen het leven hebben gelaten dan wel hun dierbaarsten zijn kwijtgeraakt.

Gelet op het bovenstaande luidt mijn lijfspreuk niet voor niets x93carpe diemx94. Ik hoop dan ook nog vele mooie en lange reizen te mogen maken in mijn leven. Dit doe ik echt het allerliefst en geeft mij zo een goed gevoel… Dit was xb4m dan weer. Caro is trouwens mijn nieuwe reisgezelschap. Zij denkt precies zo over reizen als ik, dus ik prijs mij x96 ook in dat opzicht x96 gelukkig dat ik haar gevonden heb. Ik ga haar dan ook heel erg missen, omdat zij nog vijf weken langer in Zuid-Amerika zal blijven!

Chau!

voor de kiekjes, zie http://picasaweb.google.com/carolienvanslooten/Pisco#
http://picasaweb.google.com/carolienvanslooten/Huacachina#

De terugreis van Machu Picchu naar Cusco verliep goed . We wilden eerst nog even rustig ontbijten in een restaurant waar wij de afgelopen twee dagen heerlijke lokale gerechten hadden gegeten, maar het duurde zo lang voordat wij ons eten hadden dat onze trein bijna zou vertrekken. De mensen van het restaurant kwamen met een mooie oplossing door ons alvast naar de trein te laten lopen en ons ontbijt naar het station te komen brengen. Zo gezegd zo gedaan. Terwijl de trein door het mooie berglandschap reed, aten wij vruchten met yoghurt en cruesli!

Vervolgens stapten wij in een xb4collectivoxb4 die ons terug naar Cusco zou brengen. Alleen onze chauffeur wilde opeens nog een kwartier wachten totdag de volgende trein zou arriveren zodat hij meer mensen zou kunnen meenemen. Tegen ons had hij echter gezegd dat wij meteen zouden vertrekken. En we waren al vijf minuten aan het wachten. En dan heb je aan Caro een verkeerde. In niet mis te verstane woorden liet zij haar ongenoegen blijken. Aangezien de chauffeur voet bij stuk hield, ging ik ondertussen op zoek naar een andere taxichauffeur.

Na enig zoekwerk vond ik iemand die ons meteen zou wegbrengen. En hij hield zich aan zijn woord. Het vreemde was alleen dat hij bij het wegrijden nog wel iets besprak met onze vorige chauffeur. Na een rit van anderhalf uur kwamen wij aan bij het busstation van Cusco waar opeens onze eerste chauffeur ook stond te wachten. Wij waren ons echter nog van geen kwaad bewust. Nadat wij de chauffeur met 100 pesos (ongeveer 25 euro, wij kregen dan ook nog 70 terug) hadden betaald, was het even wachten op ons wisselgeld. Uiteindelijk kregen we ons geld terug. Wat ik mij pas achteraf realiseerde was dat de heren ondertussen al wat bankbiljetten hadden uitgwisseld.

Een paar seconden later riep onze chauffeur opeens dat het bankbiljet dat wij hadden gegeven vals was en dat hij een nieuwe wilde. Aangezien ik geen zin had in moeilijkheden, heb ik zonder te protesteren een nieuw bankbiljet gegeven en de oude teruggekregen. We kregen wel meteen argwaan. Hoogstwaarschijnlijk was ons bankbiljet vals… Wij konden het verschil zo op het eerste oog echter niet zien… En even later hebben we het briefje gewoon weer xb4wit kunnen wassenxb4 toen wij onze buskaarten betaalden. Eind goed al goed. We weten dus nog steeds niet zeker wat ons nu was overkomen, maar het was in ieder geval een vreemde gang van zaken.

Om 17.00 uur vertrok een zeer luxieuze bus naar Ica. In plaats van de ons toegezegde 12 uur zaten wij weer heerlijk 16 uur in de bus. Wel weer zeer goed geslapen. Caro en ik lagen al om 21.00 uur xb4onder de wolxb4. Gisteren arriveerden wij dus vroeg in Ica en hebben ons toen meteen met een taxi naar xb4Waccachinaxb4 (een buurt van Ica) laten vervoeren waar wij na enig zoekwerk een heel leuk hostel vonden.

Wacchachina ligt heel mooi. Het is letterlijk en figuurlijk een oase van rust en ligt tussen gigantische zandduinen van wel 200 meter hoog! In het midden ligt een meertje dat aldus wordt omringd door hele hoge zandduinen. Heel bizar om te zien dat het xe9xe9n grote kale vlakte is met opeens een meer met palmbomen. Die dag hebben we niet veel meer gedaan dan aan ons zwembad liggen en boekjes lezen. Eindelijk even lekker niks doen na een paar weken van hot naar her racen (begrijp mij niet verkeerd, ik vond dat heerlijk). Na een bierje in de zon aan ons zwembad, zijn wi j met twee Canadezen en een Nederlands meisje (dat wij al eerder in Cusco hadden ontmoet) gaan eten in het restaurant van ons hostel. xb4Mixed grillxb4 (chorizo worst, twee soorten kip en biefstuk). En het was een hoeveelheid! Echt niet normaal meer. Maar wat een vlees. Het is allemaal opgegaan. Te lekker om te laten liggen.

Om 22.00 uur lagen we voldaan in bed. Vandaag zijn wij om 10.00 uur met een xb4buggyxb4 de zandduinen gaan verkennen. Alhoewel verkennen… Ik wist niet wat mij overkwam. Het was zoxb4n racemonster waarin tien mensen pasten. Iedereen zat goed vastgegespt en dat was maar goed ook… Wat ging dat hard! We raceten over de duinen. Was wel een ervaring. Caro gilde het uit van plezier en ik van de angst. Op een gegeven moment kwam de buggy geheel los van de grond en zoefden we dus een paar meter door de lucht. Wow!

Na de race mochten we met snowboards van die enorme heuvels afglijden. Echt geweldig. Ik denk dat we van 150 meter hoogte naar beneden gleden en dat de snelheid behoorlijk was. Helaas was het wel bewolkt, dus de fotoxb4s vallen misschien wat tegen De rest van de dag aan het zwembad gelegen. Morgen een soortgelijke dag en daarna vertrekken we naar Pisco waar we een eiland in de zee zullen bezoeken waar de meeste vogels van de wereld te zien zijn (en daarnaast pinquins en zeeleeuwen). Ik schrijf daarnaa weer een verslag. Ik geniet met volle teugen hier en heb nog helemaal geen zin om weer terug te moeten naar Nederland!

Voor de meest rccente fotoxb4s: picasaweb.google.com/carolienvanslooten

<!– /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:NL;}@page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 3.0cm 70.85pt 3.0cm; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Op zondag zijn wij naar de xb4zondagse marktxb4van Tarabuco gegaan. We zijn eerst met een taxi naar een plek in Sucre geredenwaar we vervolgens op een bus stapten (reis van anderhalf uur de bergen in) metbijna alleen maar lokale mensen (lekker goedkoop en zo zie je ook een beetjehoe deze mensen reizen). Bolivianen (net als de Peruvianen overigens) reizenoverwegend met de bus. En men neemt dan hun hele hebben en houden mee! Echtgeestig om te zien wat men allemaal een bus in sleurt. De klederdracht is ook prachtig.Je waant je echt in een andere tijd. Geweldig om te zien. Van xb4tandpastaxb4 heeftmen hier overigens niet gehoord. Het gebit van deze mensen is niet om aan tezien en bestaat over het algemeen uit een paar (met nadruk op xb4paarxb4) bruinetanden…

De markt waz zeker de moeite waard. Ik heb eenmooie Boliviaanse broek en trui gekocht (zie mijn fotoxb4s die ik morgen plaats; defotoxb4s van Caro staan er wel al op) en Caro een riem, tas en trui. Op de markthebben wij ook gegeten. En zo lekker ook weer. Alles werd voor onze neusbereid. Okxe9, de keuken in Bolivia is niet zo verfijnd als in Thailand, maar hetvalt absoluut niet tegen.

In Sucre hebben we aan het einde van de middageen lekkere salade gegeten en zijn daarna terugegaan naar ons hotel om onze spullente pakken en de taxi te nemen naar het busstation. Om 19.00 uur vertrok namelijkonze mooie en luxe bus naar La Paz.De buswas vergelijkbaar met die in Argentinie met het verschil dat de prijs nu eentiende was (en de w.c. kapot was…). Heerlijk geslapen in de bus. Wearriveerden om 07.00 uur in ,waar wij een uur later de bus naar Copacabana konden nemen.

In La Paz nog wel contact opgenomen met de ABN AMRO, omdat ik eenpaar dagen geleden mijn bankpas heb moeten blokkeren (ik meende namelijk dat ikmijn bankpas was verloren, bleek echter achteraf gewoon in een andere broek tezitten…). Ik probeer nu echter al een week voor elkaar te krijgen dat mijnlimiet van mijn creditcard verhoogd wordt zodat ik weer geld heb. Ik heb al eenklacht ingediend bij de ABN dat ik echt dringend hulp nodig heb. Kreeg ikmeteen een reactie dat mijn vraag binnen vijf werkdagen beantwoord zou worden.Om gek van te worden. Op dit moment betaalt Caro dus alles voor mij. Helaaswerd ik – zoals ik van de ABN gewend ben – van het bekend kastje naar de muur gestuurd.Ik overweeg naar een andere bank over te stappen want ik ben niet te sprekenover de service.

De reis naar Copacabana leidde ons langs helemooie bergen en naar een enorm groot en mooi meer. Aan dat meer ligtCopacabana. De naam van de stad doet veel verwachten, maar dat viel enigszins tegen.Bijzonder weinig te doen. Wat echter alles vergoedde was onze hostel. Hethostel xb4Cupulaxb4 ligt op een heuvel met uitzicht over het meer. We hebben inhangmatten gelegen, uitkijkend over dat enorme meer met de zon die heerlijk oponze lichamen brandde. Daarna zijn we in de xb4hot tubxb4 gaan zitten om wederomhet meer eens goed te kunnen bekijken. Tussendoor hebben we op het dakterrasgeluncht en tegelijkertijd x96 jawel x96 het meer bezichtigd!

Een heerlijke dag werd afgesloten in een leukrestaurant. Caro had mij uitgenodigd op haar kosten (had niets te maken metmijn geldprobleem hoor!) xb4luxexb4 te gaan eten. Drie gangen met een fles wijn,koffie en likeur voor slechts 16 euro… Wat maakt dat het leven tochaangenaam. Lekker eten en toch zo weinig betalen. De volgende dag wilden wijmet een boot naar een eiland varen om daar te overnachten. Het weer was echterenigszins onstuimig (wel zon maar veel wind) en de voorspelling was volgens eenxb4localxb4 dat het de volgende dag zou gaan sneeuwen. Dit deed ons besluiten omonze busreis een dag te vervroegen en diezelfde dag naar Cusco (Bolivia) terijden. Tegen ons was gezegd dat het slechts een rit was van negen uur, zodatwij om 21.00 uur zouden aankomen. Dat klopte dus mooi niet. Pas na middernachtkwamen wij aan. En we hadden in Copacabana via het internet geen kamer kunnenreserveren omdat alles vol was. Gelukkig had ik mijn mobiel bij mij en kondenwe in de bus bij een ander hostel (telefoonnummer gekregen van een buspassagierdie daar had geslapen) een kamer reserveren. Alhoewel, kamer…

Ja, een kamer met 12 bedden! Wij konden daarde laatste twee bedden bemachtigen. Onder het monotone gegrom van mijnkamergenoten heb ik heerlijk geslapen in een stapelbed (ik kon Caro ergens inde verte zien liggen). Het hostel is gevestigd in een heel mooi oud koloniaalpand dat op een heuvel ligt zodat wij tijdens het ontbijt (pannekoek metvruchten en maple syrup) een heel erg mooi uitzicht hadden over de gehele stad.De douches waren overigens ook goed en schoon, dus wij waren helemaal tevreden(en dat voor zes euro per nacht).

De stad Cusco is echt heel erg mooi. Ook dezestad heeft mooie pleinen met daaromheen hele mooie huizen. We hebben uiteraard dexb4Mercadoxb4 bezocht (onze favoriete plek). Een enorme overdekte markt waar echtvan alles en nog wat gekocht kon worden. Hele kippen en varkens lagen daar tewachten om van eigenaar te wiselen (dood welteverstaan en zonder hoofd). Aanxe9xe9n van de kraampjes hebben we een heerlijke soep (de soepen in Bolivia zijnecht fantastisch) en vlees met rijst gegeten. Caro heeft mij geleerd ook vankraampjes te eten (durfde ik voorheen niet) en daar ben ik haar nu zeerdankbaar voor!

Na een mooie wandeling hebben we tenslotte eenbiertje gedronken aan het grootste plein van de stad en daar de zon zienxb4ondergaanxb4 achter de bergen. Overigens hebben wij die ochtend meteen detreinkaarten gekocht zodat wij de volgende dag naar Machu Picchu kondenafreizen. En dat kost geld… Bedenk dat eten, drinken en overnachten ongeveer10 euro per dag kost. Het treinkaartje kostte ons 50 euro (en dan hebben wijnog de allergoedkoopste optie genomen!). En dan ben je er nog niet. Wij moesteneerst anderhalf uur met een xb4collectivoxb4 (taxi die je deelt met mensen) naarhet treinstation rijden (deze taxi kost trouwens helemaal niets, slechts 5euro) om daar op te stappen voor eentreinreis van slechts anderhalf uur. Maar goed, als je zo dichtbij bent wil jeuiteraard het wereldwonder ook kunnen aanschouwen.

Het avondeten in Cusco hebben wij genuttigd inons hostel (Peruviaanse keuken, erg lekker). Biertje erbij. Prima. We zatendaar met ongeveer 50 mensen te eten. Na het eten keken Caro en ik elkaar aan enzeiden toen tegelijkertijd x93bedtijdx94. We waren kapot van het reizen en hetlopen van die dag. Om 09.45 uur lagen we weer in die grote slaapkamer die albijna helemaal gevuld was met andere kamergenoten. Wederom verbazingwekkendgoed geslapen, terwijl wij toch alweer om 07.00 uur naast ons mandje stonden.De wandeling naar de xb4collectivoxb4 voerde ons uiteraard weer naar de xb4mercadoxb4waar wij lekkere broodjes, getenkaas, appels, gedroogde abrikozen, tomaten enwater hebben gekocht voor onze volgende reis.

We konden meteen in een taxi stappen. Na eenslingerdeslangweg door de bergen (met een flinke snelheid) kwamen wij ruim optijd aan bij de trein. Daar broodjes gesmeerd in de zon en gewacht op de treindie twee uur later aan zou komen. De treinreis was mooi. Bergen (met besneeuwdetoppen) en jungle. Aan het begin van de middag kwamen we aan in Ollantambo, hetdorpje in de bergen dat heel dichtbij Machu Picchu ligt. Gisteren (donderdag)hebben we daar allereerst de toegangskaarjes x96 jawel nog meer centjes x96 voorMachu Pichu gekocht (30 euro) en x96 jawel nxf3g meer centjes – de buskaartjes omer te kunnen komen (10 euro).

Het dorpje ligt tussen hele mooie hogedichtbegroeide bergen en wordt verdeeld door het spoor en een rivier en isenorm toeristisch. Wat een gekkenhuis. In xb4the middle of nowherexb4 eenxb4Starbucks coffeexb4. Nog net geen McDonaldxb4s (gelukkig geen enkele gezien inBolivia!) maar dat scheelt niet veel. Het gekke is wel dat het erg rustig is.De mensen zijn hier dan ook niet zo blij, omdat de toeristen wegblijven inverband met de crisis en het griepvirus. Wel weer prettig voor ons omdat hethier dus net wat minder een gekkenhuis is dan normaal.

We slapen in een leuk hostel met uitzicht opde bergen. Gisteren hebben wij in een lokaal restaurant gegeten waar wij geenspijt van hebben gekregen. Een driegangendiner voor zes euro en zo lekker! Weereen heerlijk soep, gevulde avocado, vis en een juice. Om 21.00 uur naar bedomdat wij alweer om 04.00 uur op moesten. Waarom vragen jullie je wellicht af?Nou dat deed ik ook even, maar helaas kan dat niet anders omdat je anders telaat aankomt bij Machu Picchu waardoor de xb4Machu Picchuxb4 (betekent oude berg) nietmeer kan worden beklommen (er mogen maar 400 mensen per dag omhoog).

Aldus stonden wij om 04.00 uur in de rij tewachten op de bus (en wij waren niet eens de eersten). Binnen een uur was derij wel

250 meter

lang! Ongelofelijk. Om 05.30 uur zaten wij in de eerste bus naar boven. Daaraangekomen in de rij voor de kaartcontrole. Vervolgens al snelwandelend naar devolgende controle waar we een uur in de rij hebben staan wachten voordat we aande beklimming van de berg konden beginnen. De zon was toen wel al op dusgelukkig konden we wel zien waar wij liepen en dat was hard nodig, want het wasecht een flinke beklimming. Ik denk dat wij er ongeveer een uur over hebbengedaan. Op de meeste gedeelten was het echt gierend steil en moest je je goedvasthouden.

Ik vermoed dat de beklimming ongeveer 1000m was, maar wateen uitzicht vanaf de berg (ongeveer 3500 meter hoogte) op het tempelcomplex…. Isweer xe9xe9n van die momenten die niemand mij meer afpakt. Onbeschrijfelijk. Overalbergen om ons heen, sommigen met sneeuw en daar beneden de Inca ruines. Echtbizar dat dit eigenlijk pas in 1911 is ontdekt. Caro en ik hebben op een heelbijzondere plek geluncht, maar dat zal voor jullie geen verrassing zijn (en eenpaar mooie fotoxb4s gemaakt!). De tocht naar beneden was zwaar (vooral vooriemand zoals ik die hoogtevrees heeft!). Ik was blij toen ik eenmaal konbeginnen met de wandeltocht langs en over de ruines. Echt zo bijzonder om daargelopen te hebben. Ik kan er eigenlijk geen woorden voor vinden. De fotoxb4s (vanCaro) zeggen genoeg. En het feit dat die mensenmassa voor mij geen enkel momenteen bezwaar is geweest (net zo min als de relatief hoge kosten om dit allesmoois te kunnen aanschouwen), zegt eigenlijk ook genoeg.

Ik laat het hier dan ook maar bij. Het wasmooi. Morgen gaan we met de trein en collectivo terug naar Cusco waar wij demiddag zullen doorbrengen. Daarna nemen we de nachtbus (13 uur rijden) naar dekust van Lima. We weten nog niet precies waar wij heen gaan, maar dat lezenjullie snel genoeg (waarschijnlijk gaan we sandboarden over enormezandheuvels!)

http://picasaweb.google.com/carolienvanslooten/AguaCalientesEnMachuPicchu#

De reis naar Potosi verliep vlotjes. Het was wel steenkoud. Mutsen op, handschoenen aan en een dekentje over onze benen hielden ons echter gedurende de rit warm. We arriveerden rond 02.00 uur en werden door de daar ons opwachtende taxichauffeurs ongeveer hun taxixb4s ingesleurd. Met de Engelse meisjes zijn wij op zoek gegaan naar een hostel. Na enig gezoek (eerste hostel bleek vol te zijn), vonden we voor 10 euro een mooi kamertje. Helaas hadden we die nacht geen warm water. En we wilden zo graag douchen, omdat we dat al twee dagen niet hadden kunnen doen…

Gelukkig hadden we de volgende morgen wel warm water en konden we fit en schoon Potosi gaan verkennen. Potosi is de hoogste stad van de wereld (4000 meter hoogte) en dat was weer goed te voelen… We waren tijdens onze wandeling binnen de kortste keren helemaal buiten adem. Ondanks het x93zuurstoftekortx94 hebben we de stad wel goed kunnen bekijken. Het bleek een mooie kleine stad te zijn met veel historische gebouwen. We hebben onder meer een kerk bezocht (met mooi uitzicht over de stad en de daar achter liggende mijn).

Helaas ontving ik uit Den Haag slecht nieuws. Onze lieve hond Ben is overleden. Ben er redelijk kapot van. Om deze reden zijn we ook niet naar de mijn gegaan. Ik had even nergens zin in… Aan het einde van de middag stapten we daarom in de bus en kwamen na een rit van drie uur aan in Sucre (de hoofdstad van Bolivia). Ik was helemaal kapot en lag daarom al om 21.00 uur in bed. We hadden wederom een xb4basic hostelxb4. Naar onze mening echter te basic. We deelden de douche met de rest van de gasten en hadden dus ook geen eigen w.c.. Eigenlijk alleen een bed. Dat was het dan. Bovendien weinig privacy, omdat onze kamer grensde aan een patio waar die avond iedereen borrelde waardoor wij de slaap in eerste instantie niet konden vatten.

De volgende morgen besloten wij daarom een nieuwe stek te zoeken. En wat een plek hebben wij gevonden. Weliswaar een stuk duurder (voor Boliviaanse begrippen dan), maar voor 30 euro per nacht hebben wij een hele mooie kamer met bad (met warm water) en t.v.! En een grote tuin met mooie ligstoelen. Echt genieten dus. We hebben de afgelopen dagen al lekker geborreld in de tuin, want het weer is hier uitstekend (ongeveer 20 graden en onbewolkt).

Gisteren hebben we de hele dag gewandeld door de stad. Het is inderdaad goed te begrijpen waarom UNESCO de binnenstad op de lijst heeft gezet, omdat het werkelijk schitterend is. Een heel mooi centrum met huizen die allen in koloniale stijl zijn gebouwd. We hebben onder meer een grote begraafplaats bezocht (vergelijkbaar met die van BA, maar dan ruimer opgezet), zijn naar de wijk Recoletta gelopen (Myron, cafxe9 Mirador is inderdaad een geweldige plek!) en een grote markt bezocht. Overal van die kleine marktkraampjes waar van alles te koop is (het vlees ligt daar heerlijk bloot in de zon alvast voor te braden!). We hebben daar brood gekocht (misschien wel lekkerder dan in Nederland!), een avocado, kiwixb4s en een vrucht waar ik de naam niet meer van weet (heb er wel een foto van gemaakt, onderaan plaats ik weer een link naar onze laatste fotoxb4s) en thuis opgegeten.

En over eten gesproken, het valt alles behalve tegen. Voldoende verse groentes, gezonde shakes en een heel gevarieerd menu. En de mensen zijn hier ook nog eens een stuk vriendelijker (wel is het hier xb4s-nachts op straat uitkijken geblazen)! Het is overigens goed te merken dat mensen door het griepvirus veel minder reizen. Het is hier zo ontzettend rustig. We hoorden ook via via dat de grens met Argentinie tijdelijk is gesloten (een dag nadat wij deze waren overgestoken) vanwege het virus. Hier zijn dus veel minder toeristen dan normaal. Dat merkten wij gisteravond ook toen wij een tour wilden boeken voor de volgende dag. Geen ander mens had een tour geboekt (paardrijden, mountainbiken, hiken, etc.) waardoor het voor ons veel te duur werd. In de buurt zijn trouwens heel veel voetafdrukken van dinosauriers gevonden. Helaas duurt de tour hier naar toe twee dagen (onder meer door een hike van acht uur), zodat wij dit mislopen (leuke woordspeling).

We hebben dan ook afgezien van het boeken van een tour en hebben die avond geborreld. We belandden in een cafe waarvan de eigenaar een Nederlander is. Hij vertelde dat hij dit samen met nog twee andere Nederlanders heeft opgezet. Samen zijn zij eigenaar van een brouwerij (erg goed bier) en een reisbureau. Je komt ze ook werkelijk overal tegen!

Vandaag hebben we x96 gelet op het bovenstaande x96 vrij weinig gedaan. Een beetje uitgeslapen (tot 09.00 uur), samen ontbeten in het hostel (volgens mij is er nog xe9xe9n iemand anders die in het hostel logeert) en daarna weer naar de wijk Recoletta gelopen, waar wij in cafxe9 Mirador in ligstoelen met uitzicht over de gehele stad hebben ontbeten (koffie, shakes, sandwiches en een bananasplit!). Nadat wij daar vier uur in de zon hadden gezeten, zijn wij naar de markt gelopen en hebben daar biertjes gehaald, geitenkaas en crackers en zijn toen weer naar x93onze tuinx94 gelopen.

Morgen staan wij weer vroeg op om de zondagse markt te bezoeken in de bergen. Dat schijnt echt een xb4must-seexb4 te zijn waar mensen uit de hele regio hun waren komen aanprijzen. Morgenavond vertrekken we dan met de nachtbus naar La Paz, waar we de volgende ochtend arriveren. Daar blijven we niet lang en zullen de volgende dag naar Copacabana rijden (reisje van slechts drie uur) dat aan het Titicaca meer ligt. Mijn volgende bericht zal waarschijnlijk daar vandaan worden verstuurd.

Adios amigos!

voor de fotosxb4s : http://picasaweb.google.com/carolienvanslooten/Sucre#

De eerste indruk van het armste land van dit continent? De mensen (alle vrouwen in klederdracht) zijn niet zo vriendelijk als in Argentinie (de natuurlijke gelaatsuitdrukking is hier nogal nors), het land oogt inderdaad zeer arm (infrastructuur is hier niet of nauwelijks aanwezig) maar daardoor voor ons enorm goedkoop (ben denk ik nog niet eerder in zo een goedkoop land geweest, wat dat betreft worden Cambodja en Laos nipt verslagen). En het eten is hier tot op heden helemaal niet zo slecht als ik vermoedde. Tot slot: KOUD!

En ik begin maar meteen met dat laatste. De nacht in Hamahuaca was namelijk ijs en ijskoud. We sliepen in een heel kleine hostel (weliswaar voor slechts 2 euro, maar was dan ook xb4very basicxb4). Slechts golfplaten scheidden ons met de buitenlucht van enkele graden onder nul. Gelukig hadden we dikke dekens en sliepen we goed. De douche werkte niet, dus we waren erg snel klaar voor het vertrek (J).

Om 11.00 uur namen we de bus naar La Quiqa; het grensstadje met Bolivia. In de bus zat een Argentijn de lokale krant te lezen. Op de voorpagina stond dat Bolivia haar grenzen zou gaan sluiten met Argentinie… Spannend of wij dus uberhaupt wel Bolivia in zouden komen. Eenmaal aangekomen in het grensstadje, zijn we meteen naar de grens gelopen. Een soort niemandsland.

Gelukkig verliep alles voorspoedig en waren we binnen het uur (en een paar mooie stempels rijker) de grens over. Daar hebben we een taxi genomen naar het treinstation van Villazon, waar we twee eerste klas kaartjes kochten voor de trein naar Tupiza (reis van 3 uur voor nog geen 3 euro!). Na drie uur gewacht te hebben, vertrok de stoomlocomotief.

In de vroege avond arriveerden wij en hebben toen samen met twee Britse meisjes meteen voor de volgende dag een tour van twee dagen geboekt (voor 50 euro p.p.) naar de zoutvlakte. De volgende dag vertrokken we om 10.30 uur met onze gids Ernang (met achternaam Flores!) en onze kokkin Flora (!) in een 4wd jeep. Het was werkelijk waar een geweldige trip. Onze gids bleek een bijzonder vriendelijk mens te zijn evenals onze kokkin.

We reden door een heel mooi droog gebied. Over hoge bergen (we geraakten tot 4000 meter hoogte), door diepe dalen koersten we naar de grens met de zoutvlaktes. De weg was vergelijkbaar met de weg van Bangkok naar Phnom Penh… Van een weg kan dus ook eigenlijk niet worden gesproken. Hobbedebobbel, slingerdeslang reden we over onverharden zandwegen. Wat een avontuur!

Onderweg werden we tijdens regelmatige stops getrakteerd op allerlei verschillende regionale gerechten. Nadat we door een eindeloze woestijn/toendra waren gereden, zagen wij opeens een gebied opdoemen zo wit als sneeuw. Werkelijk in de xb4middle of noweherexb4. Gelukkig waren we net op tijd voor de zonsondergang. Heel bizar om te zien hoe de zon ondergaat achter een witte vlakte die slechts onderbroken werd met bergen die heel in verte opdoemden (helaas had ik wel last van een lichte vorm van hoogteziekte, de hele dag en avond last van hoofdpijn).

Nadat de lekke band verwisseld was (…), reden we naar een dorpje waar we zouden overnachten. Het huisje bleek geheel te zijn opgebouwd uit zout, tot de stoelen en tafels aan toe! Wij werden tijdens onze rit vergezeld door een andere jeep met daarin twee Nederlanders. Samen hebben wij in x93de iglox94 wederom heerlijk gegeten (soep en pasta).

De ruimte waarin wij verbleven werd slechts verwarmd door een kleine kachel. Er rekening mee houdende dat het buiten minimaal 10 graden vroor, kunnen jullie je voorstellen dat we binnen zaten te vernikkelen van de kou. Ik was echt blij dat Caro mij hiervoor had gewaarschuwd en dat wij gisteren nog een muts en een deken voor mij hadden gekocht (de bussen hier schijnen eveneens gillend koud te zijn).

Na wederom een ijskoude nacht (het nachtelijke bezoek aan de w.c. was dan ook niet prettig aangezien daarvoor de buitenlucht moest worden opgezocht…) stonden we de volgende ochtend om 06.10 uur alweer in de houding. Om 06.30 uur (er waren daar geen douches) zaten we in een bijzonder koude jeep op weg naar de zoutvlakte. Maar die zonsopgang maakte alle koude in xe9xe9n klap goed… De zoutvlaktes kon ik toen meteen bij het rijtje xb4Great Barrier Reefxb4 en xb4Grand Canyonxb4 plaatsen. Wat een wereldwonder is dat!

We zijn na de zonsopgang doorgereden naar een aangrenzende vulkaan waar wij een grot bezochten waarin verschillende mummies lagen. Heel bizar. Men vermoedt dat dit gezin (de potten en pannen stonden er nog gewoon, de kleren hingen nog aan de lichamen!) door vulkanische gassen is omgekomen. Aldus een kijkje in een oeroude wereld.

Aan de voet van de vulkaan met uitzicht over de eindeloze zoutvlaktes werd het ontbijt geserveerd. Daarna zijn we naar een xb4eilandxb4 midden in de zoutvlakte gereden (de zoutvlakte is 540 hectare groot en 45 meter diep en was voorheen een meer; de totale zoutproductie voor de wereldbevolking komt hiervandaan), waarvandaan je x96 wederom x96 een geweldig uitzicht had.

En toen het klapstuk. We reden naar het midden van de vlakte, stapten uit en zagen alleen maar zout onder een stakblauwe hemel. Nauwelijk onder woorden te brengen hoe mooi dat was. Verschillende mooie fotoxb4s gemaakt (zie onderaan voor de links via welke jullie onze fotoxb4s kunnen bekijken) en toen was het alweer lunchtijd. Na de lunch naderde het einde van een geweldige tour. We werden door Arneng naar Uyuni gebracht alwaar ik nu lekker aan het typen ben.

Over twee uur vertrekken we met de bus voor een zes uur durende reis naar Potosi (daar schijnt een mijn te liggen die zeer interessant is om te bezoeken). Daar arriveren we midden in de nacht en zullen dan op zoek moeten gaan naar een hostel (komt wel goed). De volgende dag zullen we dan na het bezoek aan de mijn naar Sucre afreizen waar we drie dagen zullen blijven (die stad is door UNESCO op de lijst van werelderfgoed gezet door de vele mooie koloniale huizen en pleinen). Het klimaat schijnt daar wat aangenamer te zijn dan hier. We kijken er naar uit!!

http://picasaweb.google.com/carolienvanslooten/BuenosAiresSaltaEnUyuniFloSFotoS#
http://picasaweb.google.com/carolienvanslooten/SaltaEnSalarDeUyuni#
http://picasaweb.google.com/carolienvanslooten/Salta#

Zo, inmiddels ben ik veilig aangekomen in Salta. De laatste dag in BA was heerlijk. Na weer een ontbijt van brood met een soort chocoladepasta (ontbijten doet men hier eigenlijk niet) ben ik naar de dokken gelopen.Voorheen was dit een verpauperd gebied, maar een paar jaar geleden is men begonnen met het revitaliseren van dit gebied. Nu zijn er talloze leuke winkels en restaurants te vinden. Ook worden er enorme wolkenkrabbers gebouwd die allemaal grenzen aan een heel mooi park, dat weer grenst aan x96 jawel x96 de zee. Als je door BA loopt heb je echter geen moment het idee dat de zee zeer dichtbij is.

Na een flinke wandeling van anderhalf uur door het park stond ik opeens oog in oog met de zee. Het was wederom prachtig weer dat het allemaal nog even wat mooier maakte dan het al was. Op de achtergrond een park met de enorme woontorens en op de voorgrond de zee. Ik word er weer bijna filosofisch van, maar ik zal mij inhouden.

Na de wandeling ben ik ergens een hapje gaan eten (broccoli salade voor de nodige vitamines) en vervolgens naar het hotel gelopen om mijn tas te pakken en naar het busstation te gaan. Om 18.00 uur vertrok mijn bus. Een schitterende bus. Ik heb in mijn leven toch best al wat afgereisd, maar nog nooit zo luxe! Hele mooie stoelen die dus helemaal naar achteren konden worden geklapt waardoor het ook als bed diende. I slept like a baby for ten hours long! Wat overigens ook prettig was, was dat er op het xb4bovendekxb4 slechts vier andere mensen verbleven (dus minimaal 15 stoelen vrij).

En 18 uur later arriveerde ik in Salta waar ik een uurtje op Caro moest wachten. Althans dat dacht ik. De bus had vertraging… En bij elke bus die binnen kwam rijden, snelde ik mij naar het plarform waar vervolgens geen Caro uit kwam lopen… Uiteindelijk liep ik naar de uitgang om naar een internetcafe te gaan (wellicht had zij mij nog gemaild?). Toen ik net buiten was, riep een kerel x93He mister, you are looking for your girlfriend? Come with me!x94

Net toen ik het station verliet, bleek zij te zijn aangekomen. Deze kerel had mij waarschijnlijk de hele tijd zenuwachtig bij elke bus zien staan en vervolgens Caro hebben zien zoeken en dacht: xe9xe9n plus xe9xe9n is twee. Die horen bij elkaar. Hij had al tegen Caro gezegd dat ik haar aan het zoeken was en is vervolgens mij gaan halen, waarop Caro en ik elkaar na vijf weken weer in de armen konden sluiten! Wel tekenend die aktie van de kerel. De mensen zijn hier over het algemeen heel erg vriendelijk en behulpzaam. Daarnaast zijn zij ook heel handtastelijk (op een goede manier). Bij het minste of geringste geeft men elkaar een schouderklop of slaat men een arm om elkaar heen.

Nadat we waren uitgeknuffeld zijn we met de taxi naar een hostel gegaan waar Caro door andere mensen op was geattendeerd. Een heerlijk rustig plekje (kamer met badkamer voor 12 euro!) in een stad die heel rustig en mooi oogt. Die avond zijn wij eerst gaan borrelen in de zon (met trui aan heel goed te doen). Een fles wijn (met roquefort) later, hebben we risotto gegeten (met wederom een geweldige rode wijn; pa importeren die handel!) voor in totaal 20 euro. Behoorlijk teut het bed ingedoken.

De volgende dag hebben wij Salta bezichtigd (mooie kathedraal) en zijn we met een gondel de bergen in gegaan, waardoor je een heel mooi uitzicht had over de stad (450.000 zielen). De stad ademt historie uit. Mooie pleinen en veelkeurige huizen. Het weer was wederom heel erg mooi. De dag liep wat minder goed af voor Caro, omdat zij al een paar dagen last had een kies. Tegenover het hostel is een tandartsenpraktijk waar zij meteen terecht kon. De tandarts vertelde dat Caro een zenuwbehandeling moest ondergaan. Aangezien wij de volgende dag richting Bolivia zouden vertrekken, leek het Caro verstandig daartoe dan maar meteen toe over te gaan. De behandeling duurde twee uur (oogde allemaal zeer professioneel). Toen ik even kwam kijken zat het arme meisje helemaal ingesnoerd (kost trouwens bijna niets hier; 35 euro). Ik beneed haar niet… Maar het is allemaal goed afgelopen. Ze moet wel aan de antobiotica, omdat de boel was gaan ontsteken. Gelukkig kon zij wel gewoon eten, want anders had zij weer een heel erg lekker stuk vlees gemist (Caro bife de chorizo en ik konijn).Was weer een feest voor de smaakpapillenx85 En weer een goede fles rode wijn erbij maakte het feest compleet!

De volgende dag (vandaag dus) zijn wij per bus naar Humahuaca gereisd (vier uur). En wat een landschap schoot aan ons voorbij. Een heel droog landschap (soort steppe met heel veel grote kaktussen) met bergen die heel mooi kleurden door de zon (rood, geel, oranje). Het dorpje is schattig. Je waant je hier bijna in een andere tijd. We hebben zojuist een mooie wandeling gemaakt en broodjes onderweg gegeten. We zitten op 3000 meter hoogte en dat is voelbaar. Ik ben wat kortademig. Het lijkt wel alsof wij zware rokers zijn! De tempertuur is nu nog aangenaam (20 graden), maar dealt vannacht naar min 4!

Morgenochtend vertrekken wij wederom per bus naar de grens met Bolivia (La Quauqua) om daar met een taxi de grens over te gaan en vervolgens onze reis per trein te vervolgen. We komen dan xb4s-avonds aan in de plaats van bestemming. De volgende dag willen wij een tour van drie dagen maken over de zoutvlaktes. Heel veel zin in! Mijn Spaans wordt overigens iedere dag een klein beetje beter. Het is echter wel heel erg prettig dat ik nu een x93tolkx94 heb (zo schijn ik al dagen om de rekening te vragen op een manier die niet heel netjes is!). Caro vertelde mij overigens dat iedereen hier denkt dat ik door mijn uiterlijk een Spanjaard of Argentijn ben. Dit verklaart ook wel waarom zoveel mensen mij reeds in het Spaans om de weg hebben gevraagd! ? Liefs van ons beiden.

De Begraafplaats             De universiteit     

Chris en Floris               Hondjes 

Zo, daar ben ik dan (weer). Ik zal maar bij het begin beginnen. Afgelopen zondag arriveerde ik binnen drie uur in Dusseldorf, waar ik met Chris had afgesproken. We zijn meteen naar een Japans restaurant gelopen waar ik echt heerlijk heb gegeten (soep). Daarna zijn we naar zijn huis gegaan en in een cafxe9 nog een paar biertjes op het terras gedronken (ik kon eigenlijk niet meer na al die mooie festiviteiten van de afgelopen dagen, maar kon moeilijk zeggen dat ik om 19.30 uur al naar bed wilde). Die nacht heel slecht geslapen (eigenlijk gewoon niet). Om 05.45 uur op en met de bus naar het vliegveld gereden (Chris heeft mij nog allerlei extra spullen meegegeven zoals speakers). Uiteindelijk verliep de reis voorspoedig en arriveerde ik na ongeveer 19 uur in Zuid-Amerika, het laatste continent dat ik nog niet heb bezocht.

En toen begon een nieuw avontuur. Hoe vraag ik in het Spaans welke bus ik moet nemen om in de buurt xb4San Telmoxb4 te komen? Gelukkig had ik in het vliegtuig nog even geoefend en ging het mij redelijk goed af. Met handen en voeten en mijn gebrekkige Spaans lukte het mij warempel bij de plaats van bestemming aan te komen (na een reis van een uur). Ik was echt gebroken (de afgelopen vijf dagen gemiddeld 5 uur slaap gehad), dus na een douche mijn bed ingedoken. En ik had nog zo gevraagd om een rustige kamerx85 De bussen bulderden ongeveer mijn kamer in. Wederom zeer weinig geslapen. Het voordeel hiervan was wel dat ik alweer om 08.00 uur wakker was en meteen op zoek kon naar een nieuw hotel om vervolgens de stad te kunnen gaan verkennen.

Na een uur vond ik een kamer (met eigen badkamer!) die drie leer zo duur was maar wel tien keer zo rustiger en daar ging het mij uiteindelijk om. En wat was het koud gedurende mijn zoektocht (ongeveer 11 graden)! Gelukkig werd het snel warmer en begon de zon ook nog eens te schijnen!

Buenos Aires is een gigantische stad en is (enigszins) te vergelijken met Parijs. Veel lange lanen (van wel zeven rijbanen breed!) en grote pleinen. De xb4vibexb4 is echter te vergelijken met New York. Kortom, een heerlijke stad. Opvallend aan de stad is dat er heel veel honden zijn (veelal in het gezelschap van de eigenaar, maar soms ook alleen) met als gevolg veel hondenpoep op de straat, gigantisch veel autoxb4s en bussen (ik rook pakjes sigaretten per dag…), weinig zwervers en heel erg weinig toeristen. En vooral dit laatste spreekt mij uiteraard zeer aan. De mensen zijn hier ook heel prettig in de omgang en laten je met rust als je nergens om vraagt.

Ik ervaar het als zeer aangenaam om volkomen anoniem door deze stad te kunnen wandelen. Hoe gek het ook moge klinken, deze stad moet je naar mijn mening te voet verkennen (hetgeen ook zeer goed mogelijk is). Aankomende op de toeristische trekpleisters, nam ik slechts een handvol toeristen waar. Echt een verademing ten opzichte van Azie. En als ik toch deze vergelijking maak, het eten is hier ook totaal anders. Het zal voor jullie geen nieuws zijn als ik schrijf dat hier veel vlees wordt gegeten (is ook wel te zien aan het postuur van sommige heren).

Gisteren heb ik dan ook een echt Argentijnse stuk vlees gegeten (restaurant Churasquita; hier zouden de beste steaks van BA geserveerd worden). xb4Bife de Lomoxb4. Iemand had mij ingefluisterd dat ik dan om xb4jugosoxb4 moest vragen (betekent volgens mij sappig). De ober vond het volgens mij wel mooi dat ik deze bestelling plaatste, omdat hij mij vertelde dat ik een uitstekende keuze had gemaakt en er hartelijk om moest lachen omdat ik de bestelling had laten opschrijven. En wat een heerlijk vlees. Maar wat een hoeveelheid! Ik heb volgens mij een half beest naar binnen gewerkt (hoeveelheid van wel vier biefstukken). Ik had er ook nog een grote salade bij besteld, dus ik rolde daarna weer naar buiten (kosten: ongeveer 20 euro). Die dag heb ik overigens door de buurt xb4San Telmoxb4 gelopen. Een hele gezellige buurt met veel antiqairs en koffieshops. Zo heb ik een kop koffie gedronken in een xb4shopxb4 waar dat in 1880 ook al werd geschonken (naast alcohol). Daarna ben ik naar de buurt xb4La Bocaxb4 gelopen waar veel immigranten in de vorige eeuw hun intrek hadden genomen. Doordat zij toen niet veel geld hadden, bouwden zij hun huizen met golfplaten en verfden deze met de verf die over bleef van de naastgelegen scheepswerf. Het resultaat was (letterlijk en figuurlijk) een veelkleurige buurt hetgeen nog steeds goed zichtbaar is.

Vervolgens heb ik in de buurt geluncht. Ik bestelde een salade (in mijn achtehoofd hebbende dat ik xb4s-avonds vlees zou eten) met wat tomaatjes en ham. Ik kreeg vlees met een beetje sla. Ha, ha. Heerlijk. Na xb4La Bocaxb4 (ook nog het stadion van Boca Juniors gezien trouwens) ben ik teruggelopen naar xb4San Telmoxb4 en heb ik nog een paar geweldig grote pleinen en gebouwen bekeken. Uiteindelijk belandde ik bij xb4Plaza de Mayor waar ik in gesprek raakte met een Chileen die reisleider schijnt te zijn en de stad dus op zijn duimpje bleek te kennen (vandaag heb ik zijn tips opgevolgd waarover hierna meer). Hij vertelde mij onder meer dat ik meteen een kaartje moest kopen voor de bus in verband met de toenemende drukte door de vakanties die in Europa zijn begonnen.

Zo gezegd, zo gedaan. Ik ben via een hele mooie brede winkelstraat (niet zoxb4n verschrikkelijke Kalverstraat of Spuistraat) naar het station gelopen waar ik voor de donderdagavond een buskaart heb gekocht om naar Salta te kunnen afreizen. Binnen 18 uur ben ik er en dat kost mij 60 euro. Hiervoor krijg ik wel de xb4suitexb4 (beste plek), hetgeen inhoudt dat ik een bed tot mijn beschikking heb en word voorzien van (avond)eten en drinken. Als het goed is arriveer ik aanstaande vrijdag rond het middaguur en hoef ik maar een uurtje te wachten op mijn lieve schat (zij komt uit San Juan)!

Na mijn avondeten kon ik niet meer en ben ik om 22.00 uur gaan slapen. De volgende dag toch weer om 08.00 uur wakker (werkende leven laat zijn sporen achter…). Opgestaan en meteen weer aan de wandel (strak blauwe hemel). Vandaag heb ik de buurten xb4San Nicolasxb4, xb4Retiroxb4 en xb4Recoletaxb4 verkend. Zo heb ik de universiteiten, de parken (onder andere de Japanse tuin en de mooiste van allemaal xb4Plaza Holandaxb4) en het Nationaal Congres van BA gezien. En de xb4Cementario de la Recoletaxb4… Een waanzinnig mooie begraafplaats voor de xb4rich en famousxb4 van de afgelopen 250 jaar. Letterlijk en figuurlijk zijn de graven zo groot als een huis. Heel indrukwekkend. De kisten kon je ook gewoon zien liggen in de tombes. Echt bizar.

Na ruim zes uur wandelen vond ik het wel weer mooi geweest en heb ik de metro genomen naar het centrum op zoek naar een internetcafxe9. Ik vind het wel mooi zo door een stad struinen. Mam, jij schreef mij dat ik weer helemaal xb4in mijn element zou zijnxb4 nu ik weer aan het reizen ben. Een waar woord. Het is zo ontspannen om ergens te zijn waar niemand jou kent en niemand jou stoort (ook in dit opzicht dus een geweldige stad). Ook een zin uit een bekend lied, realiseer ik mij opeens…

Goed, dit was mijn eerste update. Ik ben dus aan het genieten. Ik moet nog wel even wat bijslapen, dus laat ik de tango en biertjes maar even voor wat ze zijn (voor wellicht een volgende keer). Morgen ga ik naar de dokken en heb ik met die Chileen afgesproken om een kop koffie te gaan drinken. Aangezien ik morgenavond om 18.00 uur vertrek zal mijn volgende update uit Salta komen. Ik heb nog geen idee wat we daar gaan doen, maar dat wil ik ook niet. Dat is namelijk het mooie van reizen. Alles gewoon over je heen laten komen en vooral niet teveel plannen (en dus ook niet stressen).

Adios amigos!