De eerste indruk van het armste land van dit continent? De mensen (alle vrouwen in klederdracht) zijn niet zo vriendelijk als in Argentinie (de natuurlijke gelaatsuitdrukking is hier nogal nors), het land oogt inderdaad zeer arm (infrastructuur is hier niet of nauwelijks aanwezig) maar daardoor voor ons enorm goedkoop (ben denk ik nog niet eerder in zo een goedkoop land geweest, wat dat betreft worden Cambodja en Laos nipt verslagen). En het eten is hier tot op heden helemaal niet zo slecht als ik vermoedde. Tot slot: KOUD!

En ik begin maar meteen met dat laatste. De nacht in Hamahuaca was namelijk ijs en ijskoud. We sliepen in een heel kleine hostel (weliswaar voor slechts 2 euro, maar was dan ook xb4very basicxb4). Slechts golfplaten scheidden ons met de buitenlucht van enkele graden onder nul. Gelukig hadden we dikke dekens en sliepen we goed. De douche werkte niet, dus we waren erg snel klaar voor het vertrek (J).

Om 11.00 uur namen we de bus naar La Quiqa; het grensstadje met Bolivia. In de bus zat een Argentijn de lokale krant te lezen. Op de voorpagina stond dat Bolivia haar grenzen zou gaan sluiten met Argentinie… Spannend of wij dus uberhaupt wel Bolivia in zouden komen. Eenmaal aangekomen in het grensstadje, zijn we meteen naar de grens gelopen. Een soort niemandsland.

Gelukkig verliep alles voorspoedig en waren we binnen het uur (en een paar mooie stempels rijker) de grens over. Daar hebben we een taxi genomen naar het treinstation van Villazon, waar we twee eerste klas kaartjes kochten voor de trein naar Tupiza (reis van 3 uur voor nog geen 3 euro!). Na drie uur gewacht te hebben, vertrok de stoomlocomotief.

In de vroege avond arriveerden wij en hebben toen samen met twee Britse meisjes meteen voor de volgende dag een tour van twee dagen geboekt (voor 50 euro p.p.) naar de zoutvlakte. De volgende dag vertrokken we om 10.30 uur met onze gids Ernang (met achternaam Flores!) en onze kokkin Flora (!) in een 4wd jeep. Het was werkelijk waar een geweldige trip. Onze gids bleek een bijzonder vriendelijk mens te zijn evenals onze kokkin.

We reden door een heel mooi droog gebied. Over hoge bergen (we geraakten tot 4000 meter hoogte), door diepe dalen koersten we naar de grens met de zoutvlaktes. De weg was vergelijkbaar met de weg van Bangkok naar Phnom Penh… Van een weg kan dus ook eigenlijk niet worden gesproken. Hobbedebobbel, slingerdeslang reden we over onverharden zandwegen. Wat een avontuur!

Onderweg werden we tijdens regelmatige stops getrakteerd op allerlei verschillende regionale gerechten. Nadat we door een eindeloze woestijn/toendra waren gereden, zagen wij opeens een gebied opdoemen zo wit als sneeuw. Werkelijk in de xb4middle of noweherexb4. Gelukkig waren we net op tijd voor de zonsondergang. Heel bizar om te zien hoe de zon ondergaat achter een witte vlakte die slechts onderbroken werd met bergen die heel in verte opdoemden (helaas had ik wel last van een lichte vorm van hoogteziekte, de hele dag en avond last van hoofdpijn).

Nadat de lekke band verwisseld was (…), reden we naar een dorpje waar we zouden overnachten. Het huisje bleek geheel te zijn opgebouwd uit zout, tot de stoelen en tafels aan toe! Wij werden tijdens onze rit vergezeld door een andere jeep met daarin twee Nederlanders. Samen hebben wij in x93de iglox94 wederom heerlijk gegeten (soep en pasta).

De ruimte waarin wij verbleven werd slechts verwarmd door een kleine kachel. Er rekening mee houdende dat het buiten minimaal 10 graden vroor, kunnen jullie je voorstellen dat we binnen zaten te vernikkelen van de kou. Ik was echt blij dat Caro mij hiervoor had gewaarschuwd en dat wij gisteren nog een muts en een deken voor mij hadden gekocht (de bussen hier schijnen eveneens gillend koud te zijn).

Na wederom een ijskoude nacht (het nachtelijke bezoek aan de w.c. was dan ook niet prettig aangezien daarvoor de buitenlucht moest worden opgezocht…) stonden we de volgende ochtend om 06.10 uur alweer in de houding. Om 06.30 uur (er waren daar geen douches) zaten we in een bijzonder koude jeep op weg naar de zoutvlakte. Maar die zonsopgang maakte alle koude in xe9xe9n klap goed… De zoutvlaktes kon ik toen meteen bij het rijtje xb4Great Barrier Reefxb4 en xb4Grand Canyonxb4 plaatsen. Wat een wereldwonder is dat!

We zijn na de zonsopgang doorgereden naar een aangrenzende vulkaan waar wij een grot bezochten waarin verschillende mummies lagen. Heel bizar. Men vermoedt dat dit gezin (de potten en pannen stonden er nog gewoon, de kleren hingen nog aan de lichamen!) door vulkanische gassen is omgekomen. Aldus een kijkje in een oeroude wereld.

Aan de voet van de vulkaan met uitzicht over de eindeloze zoutvlaktes werd het ontbijt geserveerd. Daarna zijn we naar een xb4eilandxb4 midden in de zoutvlakte gereden (de zoutvlakte is 540 hectare groot en 45 meter diep en was voorheen een meer; de totale zoutproductie voor de wereldbevolking komt hiervandaan), waarvandaan je x96 wederom x96 een geweldig uitzicht had.

En toen het klapstuk. We reden naar het midden van de vlakte, stapten uit en zagen alleen maar zout onder een stakblauwe hemel. Nauwelijk onder woorden te brengen hoe mooi dat was. Verschillende mooie fotoxb4s gemaakt (zie onderaan voor de links via welke jullie onze fotoxb4s kunnen bekijken) en toen was het alweer lunchtijd. Na de lunch naderde het einde van een geweldige tour. We werden door Arneng naar Uyuni gebracht alwaar ik nu lekker aan het typen ben.

Over twee uur vertrekken we met de bus voor een zes uur durende reis naar Potosi (daar schijnt een mijn te liggen die zeer interessant is om te bezoeken). Daar arriveren we midden in de nacht en zullen dan op zoek moeten gaan naar een hostel (komt wel goed). De volgende dag zullen we dan na het bezoek aan de mijn naar Sucre afreizen waar we drie dagen zullen blijven (die stad is door UNESCO op de lijst van werelderfgoed gezet door de vele mooie koloniale huizen en pleinen). Het klimaat schijnt daar wat aangenamer te zijn dan hier. We kijken er naar uit!!

http://picasaweb.google.com/carolienvanslooten/BuenosAiresSaltaEnUyuniFloSFotoS#
http://picasaweb.google.com/carolienvanslooten/SaltaEnSalarDeUyuni#
http://picasaweb.google.com/carolienvanslooten/Salta#