De terugreis van Machu Picchu naar Cusco verliep goed . We wilden eerst nog even rustig ontbijten in een restaurant waar wij de afgelopen twee dagen heerlijke lokale gerechten hadden gegeten, maar het duurde zo lang voordat wij ons eten hadden dat onze trein bijna zou vertrekken. De mensen van het restaurant kwamen met een mooie oplossing door ons alvast naar de trein te laten lopen en ons ontbijt naar het station te komen brengen. Zo gezegd zo gedaan. Terwijl de trein door het mooie berglandschap reed, aten wij vruchten met yoghurt en cruesli!

Vervolgens stapten wij in een xb4collectivoxb4 die ons terug naar Cusco zou brengen. Alleen onze chauffeur wilde opeens nog een kwartier wachten totdag de volgende trein zou arriveren zodat hij meer mensen zou kunnen meenemen. Tegen ons had hij echter gezegd dat wij meteen zouden vertrekken. En we waren al vijf minuten aan het wachten. En dan heb je aan Caro een verkeerde. In niet mis te verstane woorden liet zij haar ongenoegen blijken. Aangezien de chauffeur voet bij stuk hield, ging ik ondertussen op zoek naar een andere taxichauffeur.

Na enig zoekwerk vond ik iemand die ons meteen zou wegbrengen. En hij hield zich aan zijn woord. Het vreemde was alleen dat hij bij het wegrijden nog wel iets besprak met onze vorige chauffeur. Na een rit van anderhalf uur kwamen wij aan bij het busstation van Cusco waar opeens onze eerste chauffeur ook stond te wachten. Wij waren ons echter nog van geen kwaad bewust. Nadat wij de chauffeur met 100 pesos (ongeveer 25 euro, wij kregen dan ook nog 70 terug) hadden betaald, was het even wachten op ons wisselgeld. Uiteindelijk kregen we ons geld terug. Wat ik mij pas achteraf realiseerde was dat de heren ondertussen al wat bankbiljetten hadden uitgwisseld.

Een paar seconden later riep onze chauffeur opeens dat het bankbiljet dat wij hadden gegeven vals was en dat hij een nieuwe wilde. Aangezien ik geen zin had in moeilijkheden, heb ik zonder te protesteren een nieuw bankbiljet gegeven en de oude teruggekregen. We kregen wel meteen argwaan. Hoogstwaarschijnlijk was ons bankbiljet vals… Wij konden het verschil zo op het eerste oog echter niet zien… En even later hebben we het briefje gewoon weer xb4wit kunnen wassenxb4 toen wij onze buskaarten betaalden. Eind goed al goed. We weten dus nog steeds niet zeker wat ons nu was overkomen, maar het was in ieder geval een vreemde gang van zaken.

Om 17.00 uur vertrok een zeer luxieuze bus naar Ica. In plaats van de ons toegezegde 12 uur zaten wij weer heerlijk 16 uur in de bus. Wel weer zeer goed geslapen. Caro en ik lagen al om 21.00 uur xb4onder de wolxb4. Gisteren arriveerden wij dus vroeg in Ica en hebben ons toen meteen met een taxi naar xb4Waccachinaxb4 (een buurt van Ica) laten vervoeren waar wij na enig zoekwerk een heel leuk hostel vonden.

Wacchachina ligt heel mooi. Het is letterlijk en figuurlijk een oase van rust en ligt tussen gigantische zandduinen van wel 200 meter hoog! In het midden ligt een meertje dat aldus wordt omringd door hele hoge zandduinen. Heel bizar om te zien dat het xe9xe9n grote kale vlakte is met opeens een meer met palmbomen. Die dag hebben we niet veel meer gedaan dan aan ons zwembad liggen en boekjes lezen. Eindelijk even lekker niks doen na een paar weken van hot naar her racen (begrijp mij niet verkeerd, ik vond dat heerlijk). Na een bierje in de zon aan ons zwembad, zijn wi j met twee Canadezen en een Nederlands meisje (dat wij al eerder in Cusco hadden ontmoet) gaan eten in het restaurant van ons hostel. xb4Mixed grillxb4 (chorizo worst, twee soorten kip en biefstuk). En het was een hoeveelheid! Echt niet normaal meer. Maar wat een vlees. Het is allemaal opgegaan. Te lekker om te laten liggen.

Om 22.00 uur lagen we voldaan in bed. Vandaag zijn wij om 10.00 uur met een xb4buggyxb4 de zandduinen gaan verkennen. Alhoewel verkennen… Ik wist niet wat mij overkwam. Het was zoxb4n racemonster waarin tien mensen pasten. Iedereen zat goed vastgegespt en dat was maar goed ook… Wat ging dat hard! We raceten over de duinen. Was wel een ervaring. Caro gilde het uit van plezier en ik van de angst. Op een gegeven moment kwam de buggy geheel los van de grond en zoefden we dus een paar meter door de lucht. Wow!

Na de race mochten we met snowboards van die enorme heuvels afglijden. Echt geweldig. Ik denk dat we van 150 meter hoogte naar beneden gleden en dat de snelheid behoorlijk was. Helaas was het wel bewolkt, dus de fotoxb4s vallen misschien wat tegen De rest van de dag aan het zwembad gelegen. Morgen een soortgelijke dag en daarna vertrekken we naar Pisco waar we een eiland in de zee zullen bezoeken waar de meeste vogels van de wereld te zien zijn (en daarnaast pinquins en zeeleeuwen). Ik schrijf daarnaa weer een verslag. Ik geniet met volle teugen hier en heb nog helemaal geen zin om weer terug te moeten naar Nederland!

Voor de meest rccente fotoxb4s: picasaweb.google.com/carolienvanslooten